II wojna światowa

Wojna z powrotem przeniosła torebki do ery praktyczności i funkcjonalności. Damskie torby stały się większe, aby można było w nich pomieścić przedmiot o większych gabarytach – na przykład maski gazowe. Również paski zostały wydłużone, wszystko po to, aby torebkę można było szybko i wygodnie obrócić na brzuch, lub podczas szybkiego biegu zarzucić na plecy. Racjonowanie surowców takich jak metal i skóra zmusiło projektantów i producentów do eksperymentowania z innymi materiałami – drewnem i tworzywami sztucznymi. W owym czasie torebki skórzane były dostępne wyłącznie dla najzamożniejszej grupy społeczeństwa. Po wojnie. torebki na ramię wyszły z mody aż do 1970 roku.

Bunt projektantów mody

Oglądając filmy z lat 50 XX wieku, można zobaczyć zupełnie inną kulturę i styl niż ta współczesna. Ludzie obsesyjnie wówczas pragnęli licznych akcesoriów i dodatków. Czapki, rękawiczki i torebki. Główne domy projektowe na całym świecie wykorzystały te oczekiwania, do wylansowania swoich najlepszych produktów i marek. Najlepszym przykładem jest Coco Nucelle ze swoją pikowaną torebką z pozłacanym paskiem w kształcie łańcucha. Stała się ona nieprzemijającym standardem dla wielu kolejnych pokoleń – również dziś jest bardzo pożądana przez kobiety w każdym wieku. Pozostałe znane marki, które narodziły się w tamtym czasie to Louis Vuitton, Hermes, Christian Dior. Zaprojektowane przez nich torebki skórzane i inne dodatki do dziś noszą miano kultowych.

Koniec XX wieku

W latach 60 mocny wpływ na projektowanie mody miała kultura młodzieżowa. Dała ona impuls do bardziej swobodnego i nieformalnego ubioru. Również torebki otrzymały bardziej młodzieńczy wygląd. Popularna stała się mała torba na ramię z długim i cienki paskiem. Pojawiły się również torebki skórzane zaprojektowane w etnicznym stylu, przez utalentowanych młodych ludzi, podróżujących po egzotycznych miejscach – Indiach, Afryce i Amazonii. Syntetyczne i skórzane torebki na ramię, które niemal całkowicie zniknęły po II wojnie światowej, ponownie wróciły do łask kobiet. Tym razem zamiast ze skóry, były wykonane z patchworkowej tkanin ozdobionej haftami, wielkim klamrami i zamkami błyskawicznymi. Dodatki te miały na celu odzwierciedlenie wizerunku nowoczesnej kobiety. W latach 80-tych, epoce zarobionych yuppie, ostentacyjny konsumpcjonizm zajmował centralne miejsce w sztuce projektowania torebek damskich. Zostały one wyposażone w wielu funkcji związanych z pracą. Kieszonki na kalkulatory i organizery to tylko niektóre z nich. W tym czasie Prada wprowadziła na rynek czarną, skórzaną walizkę unisex.