Wbrew temu co twierdzą niektórzy współcześni heretycy modowi, to torebka skórzana nie została wynaleziona w 1985 roku przez Miuccia Prada (Miuccię Pradę?!). W rzeczywistości torebki istnieją od początku istnienia ludzkości, czyli od momentu kiedy ludzie mieli potrzebę przenoszenia towarów. Jednak oprócz ich praktycznego zastosowania, torebki na przestrzeni dziejów odzwierciedlały również status społeczny, role płciowe, a także pełniły funkcje dekoracyjne – czyli zupełnie tak samo jak dziś. W ciągu wszystkich minionych epok, style torebek skórzanych ulegały zmianom, ale ich wpływ na naszą kulturę pozostał taki sama.

Epoka starożytna

W tamtym czasie skórzane torebki występowały w postaci sakiewki. Było ono używane głównie do przewozu monet i innych cennych przedmiotów. Sakiewka była po prostu większym kawałkiem prostej skóry, zwiniętej i obwiązanej sznurkiem, który stanowił jej zamknięcie. Już wczesne Egipskie hieroglify pokazują mężczyzn noszących torebki, przywiązane do swoich mieczy. Co ciekawe, na hieroglifach nie zauważymy kobiet noszących podobne torebki. Wynikało to z tego, że w kobiety nie posiadały wówczas niczego wartościowego, co uzasadniało by zabieranie tego ze sobą. Również Biblia posiada odniesienia do skórzanej torebki wypełnionej srebrnikami. Sakiewkę otrzymuje Judasz jako zapłatę za zdradę Jezusa. Znamy również skórzane torebki Dobrego Samarytanina. Średniowiecze – XIV do XVII wiek

Jest to epoka, kiedy nie zostały jeszcze wynalezione kieszenie w spodniach. Dlatego w średniowieczu, zarówno mężczyźni jak i kobiety do swoich pasów mieli dołączone torebki skórzane. Skóra była ozdobiona ornamentem, różnym dla każdego statusu społecznego. Po raz pierwszy wtedy torebki ze skóry zostały wykorzystywane nie tylko do przenoszenia pieniędzy. Mężczyźni ofiarowali swoim kobietom skórzane torby jako tradycyjny prezent ślubny, zwykle ozdobiony motywami o tematyce miłosnej. W epoce elżbietańskiej kobiety nosiły małe torebki ze skóry pod obszernymi spódnicami, a mężczyźni mieli je zamocowane wewnątrz nogawek spodni. Ponieważ w tym czasie higiena osobista była u ludzi na bardzo niskim poziomie, arystokraci wypełniali swoje torebki pachnącymi ziołami. Przykładowo lawenda służyła do maskowania nieprzyjemnego zapachu ciała.