admin

0

Rodzaje skór

opublikował

Pewną rzecz muszę zakomunikować na wstępie. Mimo powszechnego pojawiania się i stosowania nazw w rodzaju „skóra ekologiczna” roszczących sobie prawo do reprezentowania gamy materiałów skórzanych, to wszelkiego rodzaju dermy i skaje skórą nie są, a z ekologią też mają niewiele wspólnego. W tym artykule nie będziemy się zajmować uzurpatorami. Będziemy więc mówić o rodzajach skór, a nie czegoś ocierającego się o oszustwo.

Chyba każdej (każdemu) zdarzyło się, posiadać jakąś skórzaną rzecz użytkowaną latami – która była nie do zdarcia. Ale zdarzyło się również, że jakiś skórzany przedmiot, wyglądający na początku bardzo porządnie, szybko się starzał i nie można było się zbyt długo nim cieszyć. Dzieje się tak z kilku powodów. Po pierwsze w procesie oceny jakościowej skór surowych, mającym miejsce na początku cyklu produkcyjnego w zakładzie garbarskim, skóry są sortowane do przetworzenia w określony sposób, i tutaj gorsza jakościowo skóra może zostać skierowana do procesu, który wymaga wyższej jakości od skóry. Na własności użytkowe skóry ma również bardzo duży wpływ dobór garbników stosowanych we właściwym etapie wytrawiania skór. I wreszcie błędy (zamierzone lub niezamierzone) popełniane są przez producentów obuwia lub torebek, poprzez wykorzystanie w produkcji skór o parametrach niezgodnych z przeznaczeniem. W dalszej części przybliżam czytelniczkom i czytelnikom klasyfikację skór. Klasyfikacja ta dotyczy podstawowych skór stosowanych w obszarach rzemiosła skórzanego, jakimi są skóry bydlęce.

Skóra naturalna licowa.

Dla mnie symbol naturalności. To na tego typu skórze spotykamy, niczym nie zmącony, niepowtarzalny rysunek jej struktury. Oczywiście jakość skóry, jej własności i wygląd w bardzo dużym stopniu zależą od rodzaju garbników zastosowanych w procesie. Z uwagi na czas garbowania oraz ogólne wymagania najczęstszą jest metoda kombinowana, wykorzystująca brzeczki sporządzone z garbników różnego pochodzenia i działania. Najszlachetniejsze skóry licowe uzyskuje się z zastosowaniem odpowiednio dobranych garbników wyłącznie roślinnych. Skóry wyprawy roślinnej (tak się je określa) charakteryzują się dużą delikatnością i dobrą odpornością na chłonięcie. Stąd ich częste wykorzystywanie do produkcji torebek, ograniczane jednak dość wysoką ceną. Skóry wyprawy sztucznej mają przeważnie wysoką odporność mechaniczną, ale pozbawione są miękkości skór wyprawy roślinnej. Brzeczki przygotowane z rotanin (rodzaj garbników syntetycznych) przeznaczone są do garbowania skór jasnych.

Skóra licowa lakierowana.

Skóry licowe mogą być poddane na etapie wykańczania skór różnym procesom ingerującym w wygląd i własności w szczególności wierzchniej warstwy skóry. Nakładanie warstwy lakieru lub apretury zmienia w istotny sposób wygląd, wytrzymałość na uszkodzenia oraz wrażenia dotykowe. Można też spotkać skóry poddane dodatkowym kąpielom olejowym lub wytłaczaniu wzorów na ich powierzchni. W procesach wykończeniowych tkwi kolosalny potencjał różnicowania skórzanych materiałów do produkcji odzieży, obuwia i torebek oraz wszelkiego rodzaju galanterii skórzanej.

Dwoina.

Często skóra surowa jest zbyt grupa i z tego powodu nie mogłaby znaleźć zastosowania w wytwarzaniu delikatnych przedmiotów. W takich przypadkach skóra jest cięta „po grubości” i wtedy uzyskuje się cienką skórę licową (warstwa wierzchnia) oraz skórę – dwoinę (warstwa spodnia). Z uwagi na ułożenie włókien kolagenowych dwoina jest słabsza od skóry licowej, co ogranicza jej stosowania tam, gdzie wymagana jest bardzo duża wytrzymałość mechaniczna. Jednak do większości zastosowań odzieżowych, i przede wszystkim kaletniczych, nadaje się bardzo dobrze. A istotne jest to, że jest jednak zdecydowanie tańsza od większości innych rodzajów skór.

Skóra nubuk.

Jest to skóra licowa, jednak cześć lica w skórze nubuk została delikatnie zeszlifowana, co umożliwiło pozyskanie bardzo interesującej struktury i odczucia dużej delikatności w dotyku przy dobrych własnościach wytrzymałościowych. Nubuk jest przeważnie ciekawym i bardzo szlachetnym rodzajem skóry, wykorzystywanym z dużym powodzeniem zarówno w branży odzieżowej, jak i w obuwniczej oraz przy wytwarzaniu torebek i galanterii.

Skóra welurowa.

Jest to rodzaj skóry pozbawionej części licowej, co wpływa na obniżenie jej wytrzymałości mechanicznej, a z powodu dużej chłonności stawia przed przyszłym użytkownikiem niełatwe zadane odpowiedniego jej pielęgnowania. Braki wytrzymałości wskutek usunięcia lica tego typu skóry często są nadrabiane większą jej grubością. W zamian otrzymujemy subtelność dotyku i wrażenie miękkości. Z uwagi na opisane wcześniej ograniczenia ten rodzaj skóry nie jest ulubionym materiałem kaletników.

Skóra zamszowa.

W skórze zamszowej, podobnie jak w opisanej wcześniej skórze welurowej, zostało usunięte lico. Dodatkowo powstała po usunięciu lica powierzchnia skóry została wygładzona poprzez szlifowanie. Ten rodzaj skóry ma bardzo podobne wady do opisanych przy skórze welurowej. Z uwagi na przepuszczalność powietrza jest doskonałym materiałem do wykonywania letniego obuwia, natomiast z uwagi na trudności utrzymania w czystości oraz możliwość barwienia elementów garderoby stykających się z torebkami wykonanymi ze skóry zamszowej ten kierunek wykorzystania zamszu jest ograniczony.

0

Torebkowe trendy na wiosnę 2014.

opublikował

Wiosna nadchodzi. Wiele z nas nie może się już doczekać dłuższych dni, zapewniających ciepło i relaks słonecznych promieni, zmiany tych wszystkich ciężkich, jesienno-zimowych ubrań na coś lekkiego, wiosennego. Ale na co? Otwierasz szafę i z przerażeniem stwierdzasz po raz n-ty, że nie masz po prostu co na siebie włożyć. Nawet, jeśli cos może by się i wybrało, to czy wypada w tym wyjść, pojawić się wśród przyjaciół. I ten wszechogarniający niepokój: co tak naprawdę jest i będzie modne tej wiosny?

Kiedy zastanowimy się nad kierunkami wytyczonymi przez uznanych projektantów, to dojdziemy do wniosku, że praktycznie każdy może wpasować się w któryś z licznych wiosennych trendów modowych. Nas na przykład nie zachwyca metaliczny blask, który urzekł i zafascynował projektantów sukienek Dolce&Gabana, czy też Christophera Kane. Nasze, raczej tradycyjne gusta, skierowują się ku licznym propozycjom monochromatycznym czy też ku półprzezroczystym ubiorom, które wcale nie pokazują zbyt wiele, a są na tyle taktowne i dyskretne, że tworzą pewną aurę spowijającą osobę. Gdzie królują biel i czerń, czasem ożywione jakimś odważnym akcentem kolorystycznym

Jeśli już jakoś się uporamy z wyborem właściwego ubioru problem wraca jak bumerang: jakie dodatki do tego wypada, można, należy nosić? Pisanie truizmów, o nieodłączności torebki, jako elementu stroju, chyba mija się z celem. Waga i znaczenie torebki zarówno w aspekcie praktycznym, jak również estetycznym jest oczywiste. Dlatego poniżej pokazujemy parę propozycji torebek, trzymających trendy modowe wyznaczone na wiosnę 2014.

Pierwsza propozycja: luzik! Torba worek, który już wydawał się wycofać w mrok historii wraca w nowym blasku. Powinien być noszony na wiele sposobów: zakładany na ramię na klasycznym, długim pasku albo też do ręki, na króciutkim pasku.

 

Torebka włoska AL107

Długi uchwyt pozwala na wygodne noszenie na ramieniu oraz w ręku. Do torebki dołączony jest regulowany pasek.

 

 

Torebka Monnari Expedition 2300

Torebka damska firmy Monnari w odcieniach brązu ze złotymi elementami. Do torebki dołączony jest regulowany pasek.

Hit sezonu – torebki noszone do ręki. Nie chodzi tu o klasyczne w tym sposobie noszenia kopertówki. O nie! To może być nawet całkiem sporych rozmiarów torebka, mimo wyposażenia jej w uchwyty i paski, noszona do ręki. Nie jest to może zbyt praktyczne rozwiązanie, ale na naprawdę ważne i oficjalne okazje – do wykorzystania.

Torebka Pierre Cardin EDF 21357

Torebka damska firmy Pierre Cardin, wykonana z wysokiej jakości skóry naturalnej. Do torebki dołączony jest dopinany pasek.

Echa lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych pobrzmiewają w modnych w tym sezonie kształtach jakże klasycznego rodzaju torebki – kuferka. Właśnie obłe kuferki z krótkimi rączkami, może nawet zbliżone do walizeczki medyka. Tak, to będzie hit tej wiosny.

Torebka David Jones CM 2128

Torebka damska firmy David Jones w kolorze czarnym ze złotymi elementami. Do torebki dołączony jest regulowany pasek.

Była już propozycja luzu, to teraz coś zdecydowanie na sportowo – plecaki. Doskonale korespondują z trendami promującymi aktywność, wnosząc do tego również pierwiastek pragmatyzmu. W dalszym ciągu plecaki są modne i w dalszym ciągu wachlarz ich oferty jest doprawdy imponujący.

Torebka damska Burbeline 8664

Torebka damska firmy Burbeline typu worek w kolorze czarnym, posiada uchwyty z możliwością regulacji.

Torebki z frędzlami. Właściwie to prawie wszystko jedno jakie. Frędzle muszą być. Często w połączeniu z torbą – workiem lub listonoszką. To podkreśli naszą stylową niezależność, bardzo eksponowaną  w obowiązującym, wiosennym kanonie.

Torebka Pierre Cardin FRZ 1305

Torebka damska firmy Pierre Cardin w kolorze czarnym, z efektownymi frędzlami, wykonana z wysokiej jakości skóry naturalnej, zapinana na suwak. Długi uchwyt pozwala na wygodne noszenie na ramieniu oraz w ręku.

Prawdziwy przebój – torebki na łańcuszkach. Bardzo klasyczne rozwiązanie wróciło do łask. Jeśli nie będzie to łańcuszek, akceptowalny będzie też długi i cieniutki pasek. Taka torebka powinna być niewielka i noszona na ramię, lub nawet przez ramię w przypadku miłośniczek sportowej estetyki.

Torebka Damska Nucelle, marynarska listonoszka

Naprawdę słodka marynarska torebka ze skóry naturalnej z eleganckim żakardowym wykończeniem wnętrza.

0

Gdzie kupić modne torebki?

opublikował

Niektórzy twierdzą, że kobieta bez torebki to widok dość nietypowy. Część kobiet powtarza, że bez niej czują się jak bez ręki. Na zakupach, spacerze, imprezie, w samolocie – kobietom wszędzie towarzyszą ich torebki. Można się zastanawiać, na ile jest to rozwiązanie praktyczne, a na ile kwestia przyzwyczajenia. Przecież mężczyźni również muszą przy sobie nosić dokumenty, telefony, klucze i inne drobiazgi, a jednak nie używają torebek. Przeciwnie – upychają kieszenie spodni, niekiedy do przesady, tylko po to, żeby mieć tylko „wolne ręce”. Wygląda na to więc, że torebka stała się po prostu symbolem kobiecości.

Producenci i projektanci galanterii skórzanej doskonale wiedzą o tym, że kobiety nie mogą się obejść bez torebek. Powstają zatem torebki damskie na różne okoliczności, dostosowane do rozmaitych funkcji czy wieku użytkowniczek. Istnieją również całe gamy wzorów i kolorów modnych torebek. Oczywiście na rynku funkcjonują sklepy oferujące wyłącznie torebki; niektóre tego typu punkty handlowe cieszą się niesłabnącym powodzeniem od wielu lat. Wytwórcy odzieży zdają sobie sprawę, że kobieta potrafi zrobić wiele, aby dopasować odpowiednią torebkę do wymarzonej kreacji. Dlatego wychodzą im naprzeciw i sprzedają dodatki do swoich ubrań, również w postaci torebek.

Oprócz tradycyjnych punktów handlowych, panie poszukujące modnych torebek mogą korzystać z ofert sklepów internetowych. Ponieważ od kilku lat jest to coraz bardziej popularna forma sprzedaży, konkurencja w tej branży jest spora, co na ogół korzystnie wpływa na cenę towarów. W zasadzie wszystkie rodzaje torebek, również te o znaczeniu kolekcjonerskim czy najbardziej snobistyczne, można sprowadzić z zagranicy, za pośrednictwem odpowiedniego sklepu online. Na przeciwległym biegunie tego rynku są wszelkiego rodzaju bazary, „pchle targi” czy sklepy z używaną odzieżą. Jest to interesująca opcja dla kobiet, którym zależy na kupnie modnej torebki renomowanej firmy za rozsądną cenę. Choć nie są to wyroby nowe, to niekiedy o kilkadziesiąt procent tańsze niż ich odpowiedniki wprost ze sklepu.

0

Garbarstwo w pigułce.

opublikował

Niewiele osób chyba wie, jak skomplikowane w rzeczywistości są czynności, którym musi zostać poddana skóra, abyśmy mogli się później cieszyć jej trwałością, niepowtarzalnym wyglądem i poczuciem luksusu, jaki zapewniają użytkowe przedmioty z niej wykonane, w tym oczywiście również torebki. Moja wiedza o stopniu złożoności procesów garbarskich też była raczej mizerna, a trochę wysiłku włożonego w to, żeby te procesy ogarnąć, skutkuje niniejszym artykulikiem. Oczywiście nie mam ambicji (i możliwości) przedstawienia całej wiedzy związanej z pozyskiwaniem naturalnych skór do dalszego przetwarzania przez szewców, kaletników i innych rękodzielników. Celem tego materiału jest wstępne przybliżenia zagadnienia – co dla większości czytelników i czytelniczek będzie zupełnie wystarczającym uszczegółowieniem, natomiast dla garstki bardziej dociekliwych, mających zacięcie zgoła detektywistyczne – dobrym punktem wyjścia do dalszych, własnych badań przedmiotu.

Świeże skóry zwierzęce przed transportem do garbarni, często długim, muszą zostać wstępnie zakonserwowane w celu zahamowania procesów gnilnych, które mogłyby zniszczyć skórę zanim dotarłyby do zakładu garbarskiego. Również w samej garbarni, jeszcze przez skierowaniem skór do cyklu produkcyjnego są one konserwowane solą i przechowywane w chłodnym magazynie. Następnie dokonywana jest kontrola jakości surowych skór oraz podział ich na sorty wagowe i jakościowe. Na tej podstawie podejmowana jest decyzja o rodzaju procesu produkcyjnego, któremu dana skóra zostanie poddana. W procesie produkcji skóry w garbarni można wydzielić trzy główne etapy: tzw. mokry warsztat, właściwe garbowanie oraz procesy wykończeniowe skóry. Parametry poszczególnych etapów i podetapów oraz sposób ich prowadzenia w połączeniu z jakością i rodzajem skóry wykorzystywanej w ciągu prefabrykacji determinują ostateczną jakość i rodzaj otrzymanej skóry gotowej.

Mokry warsztat.

Na tym etapie przetwarzania skór ma miejsce szereg kolejno po sobie następujących operacji technologicznych. Pierwsza operacją jest rozmaczanie skór, podczas którego wypłukiwana jest sól, użyta wcześniej w celu wstępnej konserwacji skóry, różnego rodzaju zanieczyszczenia mechaniczne oraz dodatkowo skóra jest nawadniana do poziomu zbliżonego do naturalnego. Tutaj czekała na mnie spora niespodzianka, nie przyszło mi wcześniej do głowy, że zawartość wody w skórze surowej może wynosić prawie 50%, czyli połowę całej jej masy! Po rozmoczeniu usuwane są niepotrzebne tkanki, resztki tłuszczu i mięsa. Potem skórę maceruje się w operacji wapnowania i papkowania, w wyniku czego łatwiejsze staje się oddzielenie włosów od skóry surowej oraz resztek tkanki podskórnej (to akurat nazywa się mizdrowaniem). W końcowej fazie tego etapu odwłosioną skórę (tzw. goliznę) płucze się w roztworach o odczynie lekko kwaśnym, w celu zobojętnienia i usunięcia wapna stosowanego we wcześniejszym procesie.

Właściwe garbowanie.

Istotą etapu właściwego garbowania jest wysycenie skóry garbnikami i związanie za pomocą użytych garbników włókien skóry zbudowanych z kolagenu. Ten właśnie kolagen stanowi główny strukturalny budulec skóry i ma bardzo wysoką odporność na rozciąganie. Związanie zawartego w skórze kolagenu z garbnikami zapobiega możliwym procesom starzeniowym, które zachodziłyby w białkowej strukturze kolagenu oraz pozwala zachować pożądane cechy wytrzymałościowe tej struktury. Sam etap właściwego garbowania skóry sprowadza się do dość długotrwałego moczenia skóry w roztworach garbników, przy czym stopniowo przenosi się skórę do roztworów o coraz wyższym stężeniu. Umożliwia to dogłębne wygarbowanie skóry. Z uwagi na rodzaj stosowanych substancji można wyróżnić trzy główne metody:

  • z wykorzystaniem garbników roślinnych – główna cecha – wodoodporność skóry;
  • stosujące sole chromu – poprawiająca odporność na oddziaływanie słońca i związków chemicznych;
  • z użyciem rotanin, syntetycznych garbników o pozytywnych cechach ekologicznych w celu pozyskania jasnych skór.

Przeważnie we współczesnej prefabrykacji skór wykorzystuje się metody kombinowane. Umownie możemy przyjąć, że od tego momentu mamy już do czynienia ze skórą jako produktem. Po usunięciu ze skóry nadmiaru wody przekazywana jest ona do ostatniego etapu – wykończenia.

Procesy wykończeniowe skóry.

Naturalne, wytrawiona garbnikami skóra, jest zbyt gruba dla większości zastosowań. Z tego powodu poddawana jest procesowi rozcięcia na grubości, w wyniku czego uzyskujemy skórę licową oraz tzw dwoinę, stanowiącą spodnią warstwę skóry naturalnej. Dawniej dwoiny uważane były za słabsze i gorsze jakościowo od skór licowych, jednak rozwój technologii garbarskich sprawił, że obecnie dorównują w większości zastosowań jakości i wytrzymałości skór licowych. Bez wątpienia sa wyśmienitym materiałem na torebki skórzane, może nieco ograniczone jest ich stosowanie jako materiału siedzisk w meblach skórzanych.

Tak przygotowane skóry (licową i dwoinę) poddaje się szeregowi zróżnicowanych operacji, w wyniku których uzyskują swój ostateczny wygląd. Dzięki naniesieniu barwników, substancji natłuszczających, apretur, lakierów a często także dzięki tłoczeniu sztucznego lica uzyskujemy prawdziwe bogactwo – zdaje się nieskończoną gamę rodzajów i kolorów skór, które stanowią doskonałe uzupełnienie inspiracji projektantów, a w ostatecznym efekcie cieszą nas swoją estetyką podczas użytkowania torebek i innych elementów galanterii skórzanej.

0

Dawno temu…

opublikował

Angielscy tradycjonaliści skarżą się, że Królowa Elżbieta zbyt często pojawia się, nawet na oficjalnych uroczystościach, z torebką w ręku. Mówią, że to atrybut burżuazji, że trywializuje on wygląd suwerena, a królowa jest w dzisiejszych czasach zobligowana do pełnienia roli gwiazdy pośród generałów, ambasadorów, polityków, urzędników i goryli. Z drugiej strony, królowa jest zawsze otoczona damami dworu, i wszystkim, co może jej być potrzebne, i nie ma najmniejszego powodu, żeby musiała jakieś drobiazgi chować do torebki. Jeśli tak jest, oznacza to, że nie funkcjonalność, ale względy estetyczne skłaniają Królową Elżbietę do paradowania na z torebką w ręku. Poza tym, może rzeczywiście torebki są charakterystyczne dla burżuazji, ale tak naprawdę są bardzo ważne dla wszystkich, których strój nie przewiduje kieszeni. W rzeczywistości, nawet król Anglii, gdy ma na sobie kilt, pomiędzy jego fałdami umieszcza sporran, tradycyjny worek szkockich górali.

Chociaż uważa się ją za współczesny wynalazek, antenaci torebki pochodzą z bardzo dawnych czasów. Jakiś nasz praprzodek z pewnością zauważył, że odpowiednio złożona skóra świetnie nadaje się do przenoszenia rozmaitych przedmiotów i tak karierę rozpoczął worek transportowy – najprostszy przodek torebki. Jednak dość długo ta kariera nie rozwijała się, ograniczona wyłącznie do prostych zadań pomocniczych przy przenoszeniu rzeczy.

Sytuacja torebki zaczęła się istotnie zmieniać wraz z wejściem pieniędzy do powszechnego użytku, a ślad za nimi pojawieniem się kieszonkowców. Poza walorami ułatwiającymi przechowywanie i przenoszenia pieniędzy pojawiły się również wymogi zabezpieczenie pieniędzy przed kradzieżą. Wtedy worek zostaje połączony z taśmą, która umożliwia jego noszenia w ręku lub na ramieniu i daje właścicielowi większą kontrolę nad zawartością. Związek torebki z pieniędzmi był przyczyna jej większej ekspozycji, a w konsekwencji pojawieniem się oczekiwań i wymagań elegantów tamtych epok, co do materiałów, z których były wykonywane oraz ich wzornictwa. Eksponowanie stanu posiadania przyczyniło się do zwrócenia uwagi również na obiekt jego przechowywania.

Gdyby jednak torebki były tylko użytkowane przez brzydszą płeć, a pewnością nie rozwinęłyby się tak, jak to ma teraz miejsce. To kobiety przeistoczyły worek w symbol elegancji. Tak narodziła się torebka jako istotny element kobiecej mody.

1

Torebka, moja miłość?!

opublikował

Jest taki dodatek do ubioru, który jest królem pośród wszystkich akcesoriów. Bywa on także symbolem statusu, który naprawdę potrafi uczyni różnicę. Można go uważać za prawie integralną część kobiecości. To akcesorium najbardziej kochane, pożądane, śnione przez wszystkie kobiety od dziecka. Damska torebka. Ponieważ istnieje ta uczuciowa wieź, to każda kobieta chce posiadać całą kolekcję toreb, torebek i torebeczek. Z tej perspektywy każda kobieta jest nienasycona. A tu cały czas torebka się zmienia: sezon, moda, kształt, kolor, okazja. Na torebce ogniskuje się zarówno kobiecy zachwyt, jak i męski podziw, i to mimo tak istotnych różnic w postrzeganiu świata, w odczuwaniu szczegółów… Zrozumiała jest więc wielka miłość kobiety do tego elementu garderoby, że jest ona w stanie unicestwić każdego, kto chciałby dokonać zamachu na jej torebkę.
W wielu kobiecych szafach piętrzę się torebki uwielbiane i adorowane, a ich właścicielki nie muszą tam zaglądać, żeby wiedzieć jakie marki, fasony, kolory czekają na ponowną prezentację przed światem. Dlatego też nie oszukujmy się – świat bez damskich torebek może i mógłby istnieć, ale byłby znacznie uboższy.
Ja uwielbiam wielkie torby, takie, w których mogę zagłębić swoje rączki. Najbardziej kocham te duże i przestronne, w których mieści się cały mój świat: portfel sam mający wielkość średniej kopertówki, niezliczone utensylia do makijażu, mokre i suche chusteczki, parasolka, lekarstwa, okulary i coś od czytania, szalik lub chusta (alb to i to), klucze, odtwarzacz mp3, aparat fotograficzny – po prostu pół domu. Może dlatego nie mogę się przekonać do kopertówek…
Niestety, kiedy już kupimy tą torebkę ukochaną, wyśnioną, wymarzoną, to tak jak dzieci po otrzymaniu upragnionej zabawki widzimy, że nie spełniła ona wszystkich oczekiwań. I bardzo szybko zaczynamy marzyć o następnej. Nawet gdyby to był Louis Vuitton, to zaraz pojawiło by się marzenie na przykład o Hermes Kelly, ewentualnie różowym… Torebka jest więc pragnieniem uszytym z małych kawałków kobiecej frywolności.

1 2 3 4